Aangrijpende oorlogsroman

‘De groep mensen die uit ervaring kan praten over vooroorlogse jaren dunt met het stijgen van jaren steeds verder uit.

De 84-jarige auteur Herman Romer kan dat echter nog dagelijks. Boeiend zelfs en daarbij kan hij er ook uitstekend gedocumenteerd over schrijven.

Het bewijs is zijn oeuvre van ondertussen 49 boeken met als inhoud historische non-fictie, gedateerde romans, verhalen en gedichten.

Zijn nieuwste – aangrijpende – roman is getiteld ‘Liefde in berooide dagen’. Een boek met veel Rotterdamse herkenningspunten van voor en na de Tweede Wereldoorlog. Herman Romer schetst op 262 pagina’s een indringend beeld over de losgeslagen
samenleving in de eerste dagen van mei 1945 van de bevrijding van het Duitse juk.’

(Rein Wolters in Rotterdam Dichtbij, 9-12-2015)

Anarchie in berooide stad

‘Hoe pakten mensen hun leven weer op na de bevrijding? Tegen de achtergrond van het verwoeste Rotterdam schetst deze roman dat moeizame proces. Aan de hand van vier hoofdpersonages – een teruggekeerde dwangarbeider, zijn schoonzus, een voormalig verzetsman en diens nichtje – laat de auteur zien hoe mensen hun weg probeerden te vinden. In de berooide stad, waar anarchie heerst en de liefde op de vlucht lijkt geslagen, zijn vooral de vrouwen vastberaden de liefde te hervinden.

De in 1931 geboren Rotterdammer Herman Romer schreef historische non-fictie, romans, verhalen en gedichten. Het lot van Rotterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog is een terugkerend thema in zijn werk. Deze vlot geschreven roman is geschikt voor breed publiek en zal in het bijzonder een lezersgroep aanspreken die, evenals de auteur, de oorlog en de bevrijding van dichtbij meemaakte of anderszins geïnteresseerd is zich in die omstandigheden in te leven.’

(NBO Biblion: Dr. W.A. de Jong-Kumru,10-2-2016)

Nieuw: Liefde in berooide dagen

In mei 1945 was Rotterdam in zware ontreddering: stad en haven waren door de Duitsers verwoest, geterroriseerd en leeggeplunderd. Hoe uitbundig het bevrijdingsfeest ook was, mensen waren het morele kompas kwijt. In de winter had zich door hongersnood al pure anarchie voorgedaan.               Die verwarring zette zich voort in de roes van de bevrijding. Zedelijke verwildering en tuchteloosheid lieten zich de eerste tijd niet wegdenken in de losgeslagen samenleving. Tegen dat decor moeten een teruggekeerde dwangarbeider en een voormalige verzetsman hun nieuwe leven opbouwen.                                                             Ook twee jonge vrouwen, niet minder beschadigd door de oorlog, vervullen in de aangrijpende roman ‘Liefde in berooide dagen’ een hoofdrol.                                                                                   De roman wordt op zondag 13 december 2015 om 16.00 ten doop gehouden bij boekhandel Snoek, Meent 126 in Rotterdam Centrum. 

Beauty & Books

Sherry Hussain schrijft op haar blog Beauty & Books over ‘De vlucht naar het verleden’:

‘Ik lees vaak psychologische romans. Maar deze roman van Herman Romer is een beetje een aparte roman(positief). Zijn schrijfstijl is gewoon een beetje poëtisch. Hierdoor had je het gevoel dat je als lezer echt meegesleurd werd in het verhaal. Je wilde weten hoe de hoofdpersoon Sonja zou handelen. Erg sterk zijn de gedachten die Romer heeft weergegeven in het boek. Je beleefde en voelde letterlijk wat Sonja voelde. Haar emotie stond ook erg centraal. Dit laatste zie je weinig in veel boeken. Dat de auteur je emotioneel weet te boeien komt weinig. Dit maakt het boek erg bijzonder. Je ziet duidelijk in dit boek dat het verleden een effect heeft op je toekomst. Er zijn weinig auteurs als Romer die de lezer zo weten te boeien dat je je verplicht voelt om door te blijven lezen, net zolang het boek niet uit is. Ik heb deze 242 pagina’s tellend boek ook binnen no-time verslonden. Ik zou dit boek aan iedereen aanraden.’

Lees hier het volledige artikel.

Interview AD 14 februari 2015

Algemeen Dagblad, 14 februari 2015 (Tonny van der Mee)  

Schrijver en dichter Herman Romer (84) gooit nooit eten weg. Het is een erfenis van de Hongerwinter. In de oorlog zwierf Romer dagelijks wanhopig door het verwoeste Rotterdam, op zoek naar eten en brandstof. Twee familieleden stierven de hongerdood, zijn moeder was zwanger. ‘Op een gegeven moment voel je de honger niet meer.’

Lees hier het interview in het Algemeen Dagblad

Continue reading

Nieuw: ‘Klachten bij de directie’

Met als co-auteur Martine Romer, is recent verschenen ‘Klachten bij de directie’. Deze met een satirische saus besprenkelde stadsthriller kent sterk afwisselende scènes, doortrokken met ironie, ontroering en drama.

‘Voor vader en dochter was een diepgravende speurtocht in de wandelgangen van het bank- en verzekeringswezen niet nodig, want beiden hebben ruimschoots werkervaring opgedaan in deze bedrijfstak. Hun eigen en andere ervaringen hebben ze omgezet in een bijzonder leesbaar en herkenbaar boekwerk met verrassend spannende ontknopingen.’ (Rotterdam Dichtbij)

Bestel dit boek hier.

Nieuw: ‘City of Lost Dreams’

Onlangs verscheen de Engelse vertaling van de historische roman ‘Stad van verloren dromen’, een smeltkroes van feiten en fictie.

De roman roept een gruweltijd op van de zwaarst getroffen Nederlandse stad in de Tweede Wereldoorlog. Na het Duitse bombardement komen Rotterdammers voor andere aangrijpende situaties te staan in een samenleving met dwangarbeiders en verzetsstrijders, joden en onderduikers, NSB’ers en moffenhoeren. En vooral niet te vergeten: nazisadisten.

Gaandeweg pogen de mensen de steeds helser wordende barbarij het hoofd te bieden, om de terreur te overleven. Met maar één doel voor ogen: ongeschonden de bevrijding van het land beleven. Stad van verloren dromen weerspiegelt de tragiek van het leven in oorlogstijd.

Klik hier om het Engelstalige boek te bestellen.
Kik hier om de oorspronkelijke Nederlandstalige versie te bestellen.

Nieuw: ‘De vlucht naar het verleden’

Onlangs verscheen de psychologische, deels ook mysterieroman, “De vlucht naar het verleden”. De roman speelt zich af in de jaren zestig, toen nieuwe maatschappelijke opvattingen het tot dan bestaande normbesef begonnen aan te knagen. Op zoek naar bescherming en intimiteit, raakt een jonge vrouw verstrengeld in een spel van verleiding en bedrog. Het verhaal is ook doortrokken van dramatische jeugdherinneringen uit de Tweede Wereldoorlog in Rotterdam.

Mistroostig, maar boeiend verhaal

(Marian Verstappen-Naus, NBD/Biblion, 2013, over ‘De vlucht naar het verleden’)

“Dramatische gebeurtenissen in haar jeugd zorgen ervoor dat Sonja onzeker en timide is, en haar huwelijk versterkt dat. In dit deprimerende verhaal krijgt een jonge vrouw niet de kans haar verdriet te verwerken. Door het manipulerende gedrag van haar man raakt ze verstrikt in haar eigen verbeelding en het trauma van het bombardement in Rotterdam waarbij haar moeder omkwam. Ze vlucht als het ware van het ene trauma naar het oude trauma. De schrijver geeft een realistisch beeld van de ontwikkeling van een jonge vrouw die niet los komt van haar verleden. Hoewel het verhaal tamelijk somber is, blijkt de hoofdpersoon aan het einde toch in staat te zijn vooruit te kijken. Een mistroostig, maar boeiend verhaal van de Nederlandse schrijver (1931).”

De speeltijd is voorbij

Op 22 april 2012 is mijn nieuwste boek “De speeltijd is voorbij” verschenen, roman van een actueel tijdsbeeld. Hieronder een beknopte samenvatting.

In deze roman verscheuren roekeloze speculaties de samenleving. Beurskoersen kelderen, aandelen verdampen en zwendelconstructies worden ontmaskerd.
Kapitaalvernietiging eist nu haar tol. Onverbiddelijk vloeien na die explosie van hebzucht en gewetenloosheid talloze werknemers af, gaan kleine ondernemers op de fles en slaat leegstand van woningen, winkels en kantoren toe.
In deze mozaïek van mensen in het grotestadsleven klaagt onder meer een straatpredikant de verdorven wereld aan. Een berooide kunstenaar wil zijn eenzaamheid temmen met een etalagepop. Een pasgehuwde jonge vrouw pleegt verzet tegen inzet als escort. Een jonge weduwnaar dreigt opnieuw verlies te lijden. Maar ondanks de rauwe werkelijkheid blijft toch de liefde zich aandienen.

Intermenselijke relaties

(Door Jan Oudenaarden in Rotterdam Punt Uit van augustus/september 2012 over ‘De speeltijd is voorbij’ van Herman Romer)

“Met ‘De speeltijd is voorbij’ heeft Romer opnieuw een roman gepubliceerd, waarin de Maasstad een vooraanstaande rol speelt.
Intermenselijke relaties vormen een groot element in het boek. Liesbeth, de vrouw van de hoofdpersoon Robert, is overleden en hij zit middenin het proces van rouwverwerking. ‘Als hij een vertrek in zijn woning betrad, noemde hij in zinsbedwelming soms automatisch de naam van zijn vrouw. Alsof er geen catastrofe had plaatsgevonden.’
De huidige politieke en economische malaise speelt een rol op de achtergrond.”

Hedendaags leven in metropool Rotterdam

(Door Ad de Laat, NBD/Biblion, 2012, over ‘De speeltijd is voorbij’ van Herman Romer)

“Dit boek zou men kunnen zien als een soort raamvertelling, een mozaïek, waarin het hedendaagse leven wordt beschreven van jonge mensen in een metropool, in dit geval Rotterdam. De verhalen bundelen zich als een dik touw waarbij de hoofdpersoon steeds duidelijker getekend wordt: een jonge tekstschrijver, Robert Wester, die al snel zijn vrouw verliest door een ongeneeslijke ziekte. Hij raakt, toevallig, in contact met Merel, een jonge vrouw van 23. Hun relatie lijkt te mislukken maar door letterlijk een knal (een gasontploffing in het appartementengebouw van Merel) komt alles goed. Eigentijds boek, waarin politiek, recessie, seks (ook seksuele onderdrukking en uitbuiting) en maatschappijkritiek tegen de achtergrond van romantiek een rol spelen. Kenmerkend zijn de vele samenspraken in het boek.”

Geen helende hand op pijnlijke plekken

(Door Rein Wolters in De Echo van 4 april 2012 over ‘De speeltijd is voorbij’ van Herman Romer)

“Romer beschrijft hoe beurskoersen kelderen, aandelen verdampen en zwendelconstructies worden ontmaskerd. De ontembare verzadigingsdrift tot stadsvernieuwing van politiek en stadsbestuur in onder meer Crooswijk en de verloedering van Zuid ontgaan niet aan het kritische oog en worden beschreven met een pen gedoopt in cynische inkt. Ook het bouwen van het nieuwe Centraal Station ontkomt er niet aan.
Van Romer is bekend dat het tussen hem en kapitalisme maar moeilijk klikt en dat hij al helemaal niets moet hebben van omlaag trappende en naar boven likkende meerderen op de werkvloer. In zijn boeken legt hij niet bepaald een helende hand op zulke pijnlijke plekken.”